ماه

ماه، بالای سر آبادیست. ما باز در راه تهرانیم. هربار ک می‌آیم آرزوی ماندن دارم، و هربار رفتنم آرزوی برگشتن. یاد قانون لنز توی سیم لوله ها افتادم. این قانون جدی همه جا صدق میکنه. چ برای خوایبیدن، چ اینرسی. چ هر حرکت دیگه‌ای. و حالا می‌بینم حرف ن دارم. واسه نوشتنو می‌گم. اینقدر هنوز خود مشتاق نیسم بابا!