روضه رضوان

پند و اندرز رفیقان نرود در گوشم
 پدرم روضه ی رضوان به دو گندم بفروخت
همه گویند که در دام تو وافتاد دلم
که ز دیدار توچون ماه وشی مدهوشم
 من چگونه همه عالم به تویی نفروشم
 پای بنده نگهت، شکره، از سر پوشم